Böyle başlık atınca önce Polat Alemdar’ın (Necati Şaşmaz) adını anmak lazım doğal olarak. Çünkü Polat yıllardır ne çete bıraktı racon kesmedik, ne uluslararası suç şebekesi, ne gizli servis, ne de derin devlet timi. Ekibiyle birlikte karşısına kim çıkarsa tınmadı, kalktı, fırladı, üstlerine çullandı. Polat kötülere nefes aldırmadı. Çuvalın olayının intikamını bile sonunda gitti o aldı.
Bu sezon Polat’ın eski silah arkadaşlarından Çakır da (Oktay Kaynarca) yeniden döndü ekranlara. Bu defa Kuzey Rüzgarı’ndaki Poyraz nâmıyla. Poyraz da elde silah bütün çapulcuların, hırsızların, uğursuzların üstlerine yürüyor. Çekip besmeleyi doğrultunca namluyu, nice yiğitleri önüne katıp götürüyor.
Ekranın racon kesen isimlerine bir yenisi eklendi önceki gece. Sessiz Fırtına’da babası vurulunca ailenin başına geçti Yiğit Sancaktar (Erkan Petekkaya). O da gözünü budaktan sakınmayan bir babayiğit. Dizinin ilk bölümünden kılıç çekti bütün ailelere. Allah kimseye Yiğit’in sinirini, öfkesini göstermeye…
Fakat sen en çok hangisini seviyorsun derseniz, benim favorilerim Kara Eşref (Yavuz Bingöl) ile Sarı Eşref’tir (Yetkin Dikinciler) derim. En keyifle izlediğim ekran kabadayıları, bu ikisidir efendim. Çünkü onlar makineymiş, silahmış bilmiyorlar. Raconu, bileklerinin gücüyle mahallenin ve herkesin selameti için kesiyorlar. Eğer bu tip dizilere meraklıysanız bir de Refii Cevad Ulunay’ın Sayılı Fırtınalar adlı eserini okuyun. Bir zamanlar İstanbul’un hangi mahallesinin raconunu, kim, nasıl kesermiş, o muazzam kitapta seyrine buyrun.
Benzer yazı bulunamadı.
polat alemdar seni seviyoruz
Comment by burak — 04 May 2009 @ 04:01